Cupido 6.0 – Hart(d) op leeftijd

Alles stroomt of Panta Rhei.

In navolging van het ‘Lust op Leeftijd’- project, gaan we opnieuw aan het werk met krachtige 60-plussers om intimiteit en seksualiteit op de agenda te plaatsen, om aanraking en huidhonger onder de aandacht van iedereen te brengen, voorbij alle taboes en vooroordelen.
Het gaat over de beeldvorming hierrond en de gezondheid die ànders evolueert en in hoeverre benoemen we ons als homo, hetero of LGBTQIA+?
Preutsheid loert achter de hoek. Moeten mensen die destijds voluit en fier uit de kast kwamen nu opnieuw achter gesloten deuren hun seksuele voorkeuren beleven? Opmerkingen als “vrijen ouders wel”? of “is er nog seksualiteit bij oudere mensen”? zijn vragen die de onwetendheid en onbespreekbaarheid illustreren.
“Bweh, een vieze gedachte” is een vaak gehoorde uitspraak hierbij. Door gène en schaamte?

En wat als je opnieuw verliefd wordt? Vlinders in je buik voelt? Een nieuwe partner die op je pad komt? Wat doe je hiermee? Ontkennen en wegduwen of gaan jullie samen op ontdekkingstocht?
Je bent single/weduwe of weduwnaar/ gescheiden op 60-jarige leeftijd. Misschien heb je nog 30 jaren op je teller. Ga je dan je gevoelens gaan bevriezen of ga je opnieuw een partner ontmoeten? En indien ja, hoe doe je dat dan? Met vallen en opstaan? Met nieuwsgierige ogen die open naar een ongekende toekomst kijken?
Er zijn evenveel vragen als antwoorden.
Liefde, intimiteit, aanraking en lust op leeftijd behoren tot de basisbehoeften van de mens. Als iemand zich uithongert, benoemen we het als anorexia, en er wordt hulp georganiseerd. Maar wat als iemand wegkwijnt in eenzaamheid? En wat als we huidhonger of huidhunker zouden kunnen meten in het bloed? Wat zou er dan gebeuren?

“Alles stroomt” of “panta rhei”.
Het verwijst naar het filosofisch concept van de Griekse filosoof Heraclitus.

Het betekent dat alles in de wereld voortdurend in beweging en verandering is en dat niets hetzelfde blijft.

Zo ook een mens, zijn lichaam, zijn ouder wordend lijf en zijn of haar evoluerend leven in liefdevol samenzijn of in het rouwen om het verlies van een geliefde. Niettemin blijft er altijd over: je eigen hart dat hard klopt ondanks de weerstand die je soms voelt en die jou laat denken: het mag stilvallen. Jij met jezelf alleen, zelfs jij alleen die nog wel een partner heeft.

Of het verdriet dat je kan voelen bij veranderingen die het ouder worden met zich meebrengen: de vochten drogen misschien iets meer op en de potentie waar je soms kan naar fluiten, kan je terugwerpen op je beperkingen, op je mens-zijn.
Mensen hebben ‘iets’ meer. Ze hebben hun denkvermogen dat hen in diepe rouw kan werpen. En veerkracht.

Iedere verandering draagt uitdaging in zich en de mogelijkheid of potentie tot … aanpassing. Niet minder, niet meer, niet beter, maar ANDERS.

Misschien houdt ons leven in, met vallen en opstaan, leren léven?

Je kan nooit op dezelfde manier 2x dezelfde rivier oversteken, want het water is blijven stromen.

Net zoals ons hart hard klopt, klopt het verder bij iedere verandering die zich manifesteert.
En dan is het aan ons, aan onze survival modus met zijn creatieve brein om een nieuwe “setting” te vinden.

“Ouder worden tempert misschien de snelheid maar niet de goesting”.

Vanuit deze basisopties gaan we met de Community Cupido 6.0 spreken over “Romantiek op Leeftijd”, liefde, seksualiteit, lust en intimiteit in diverse formules.

We gaan aan de slag met
-praatcafé’s, met deelnemers van “Hotel Romantiek” (Jean-Marie, Linda en Brigitte) die in dialoog gaan over “Romantiek op Leeftijd”.
-met lezingen en/of debat al of niet intergenerationeel
met Els Messelis, Caroline Sey en ik

Sybille Vanweehaeghe
9 februari 2026